Iaijutsu
The art of drawing the sword
In addition to aikido, I practice iaijutsu — the Japanese art of drawing the sword, in the tradition of Musō Jikiden Eishin Ryū.
Iai begins before the sword is drawn — the blade still in the scabbard, nothing yet in motion. And yet everything is already present. Tomita Shihan describes it this way: before you draw, you must be fully aware of all the surrounding circumstances. Feel where the sound is coming from before it is there. Understand what is going to happen before it takes shape.
The movements are slow, concentrated. But that slowness already contains the end point — the speed and power of the final draw are present from the beginning, in compressed form. As Tomita puts it: it is not about learning a certain form, but a certain spirit — and using that spirit in everyday life.
居合とは 人に斬られず 人斬らず
ただ受け止めて 太平の勝ちIai to wa / hito ni kirarazu / hito kirazu
tada ukestomete / taihei no kachiIai is this: not being cut by the other, not cutting the other —
— anonymous dōka, classical iai tradition
just receiving and catching, and thus the victory of great peace.
This poem does not refer to gentleness. It describes a state in which you are so completely present — so completely ready — that nothing needs to happen. By giving the other person the opportunity to attack you with his cutting sword, he also becomes accessible to your sword. There is only one chance to survive — and you must seize it fully. You do what must be done, on the cutting edge.
That is the direction in which iaijutsu has evolved: from satsu jin ken — the life-taking sword — to katsu jin ken — the life-giving sword.
Iaijutsu
De kunst van het zwaardtrekken
Naast aikido beoefen ik iaijutsu — de Japanse kunst van het zwaardtrekken, in de traditie van Musō Jikiden Eishin Ryū.
Iai begint voordat het zwaard getrokken is — het lemmet nog in de saya, nog niets in beweging. En toch is alles al aanwezig. Tomita Shihan beschrijft het zo: voor je trekt, moet je je volledig bewust zijn van alle omringende omstandigheden. Voelen waar het geluid vandaan komt voordat het er is. Begrijpen wat er gaat gebeuren vóór het vorm aanneemt.
De bewegingen zijn traag, geconcentreerd. Maar in die traagheid zit al het eindpunt besloten — de snelheid en kracht van de finale trek zijn van het begin af aanwezig, in gecomprimeerde vorm. Zoals Tomita het formuleert: het gaat er niet om een bepaalde vorm te leren, maar een bepaalde geest — en die geest te gebruiken in het dagelijks leven.
居合とは 人に斬られず 人斬らず
ただ受け止めて 太平の勝ちIai to wa / hito ni kirarazu / hito kirazu
tada ukestomete / taihei no kachiIai is dit: niet gesneden worden door de ander, de ander niet snijden —
— anoniem dōka, klassieke iaitraditie
gewoon ontvangen en opvangen, en zo de overwinning van de grote vrede.
Dit gedicht wijst niet op zachtheid. Het beschrijft een toestand waarin je zo volledig aanwezig bent — zo volledig gereed — dat er niets hoeft te gebeuren. Door de ander de kans te geven je met zijn snijdend zwaard aan te vallen, wordt ook hij bereikbaar voor je zwaard. Er is maar één kans om te overleven — en die moet je ten volle grijpen. Je doet dat wat moet gedaan worden, op het scherpst van de snee.
Dat is de richting waarin iaijutsu geëvolueerd is: van satsu jin ken — het leven nemende zwaard — naar katsu jin ken — het leven gevende zwaard.