Presence
A different kind of listening
Something becomes clear after years of practice on the mat. It is not the technique that changes most — it is the quality of attention you bring to it. A tense, defensive mind produces a tense, defended body. When that grip loosens, something else becomes possible. The partner is felt rather than calculated. The movement arises rather than being produced.
At some point you notice that this quality of attention is not specific to martial arts. It is the same thing that makes a conversation genuine, or a walk in the forest quietly alive. The question becomes: what gets in the way? And can you simply see it — not fix it, not improve it, but see it clearly?
That seeing is what inquiry points to.
Listening from the past
We almost always listen from what we already know. From conclusions, memories, the image we carry of ourselves and others. This is simply how the conditioned mind works. But it means that most of what we call listening is actually a kind of filtering. We hear what confirms what we already think. We respond to the image, not the person.
There is another quality of listening — one that receives what is actually there, without the filter of expectation or fear. In that listening, something settles. Not through effort. Through seeing what is.
Meditative dialogue
One of the forms this inquiry takes is dialogue — not debate, not discussion, but two or more people looking at something together without knowing in advance where it leads. No one is trying to convince anyone. No one is defending a position. The question is genuinely open.
This requires the same quality of attention as practice on the mat: no agenda, no defensiveness, a willingness to not know. When that is present, something can be seen that neither person could have arrived at alone.
Mukesh Gupta
In 2012 I met Mukesh Gupta, whose work with the School for Self-Inquiry has deepened this dimension of the practice considerably. His approach is not a method. It is an invitation to look directly — at how thought operates, at what listening actually is, at the nature of the awareness that underlies all experience.
What he points to and what Tomita reveals through the body on the mat are not two different things. They meet.
"Deep listening is the portal to that unconditioned space of being. This deep listening means being fully present without any resistance."
— Mukesh Gupta schoolforselfinquiry.org
For anyone who wants to go further in this direction — through deeply looking & listening, meditative walking, or sitting together in silence — meditative.be is the right place to continue.
Aanwezigheid
Een ander soort luisteren
Na jarenlang oefenen op de mat wordt iets duidelijk. Het is niet de techniek die het meest verandert, maar de kwaliteit van de aandacht die je eraan besteedt. Een gespannen, defensieve geest leidt tot een gespannen, verdedigend lichaam. Wanneer die greep loslaat, wordt iets anders mogelijk. De partner wordt gevoeld in plaats van berekend. De beweging ontstaat in plaats van te worden gegenereerd.
Op een gegeven moment merk je dat deze kwaliteit van aandacht niet specifiek is voor krijgskunsten. Het is hetzelfde dat een gesprek oprecht maakt, of een wandeling in het bos stil levendig. De vraag wordt: wat staat in de weg? En kun je het gewoon zien — niet corrigeren, niet verbeteren, maar gewoon duidelijk zien?
Dat zien is waar onderzoek naar verwijst.
Luisteren vanuit het verleden
We luisteren bijna altijd vanuit wat we al weten. Vanuit conclusies, herinneringen, het beeld dat we van onszelf en anderen hebben. Dit is gewoon hoe de geconditioneerde geest werkt. Maar het betekent dat het meeste van wat we luisteren noemen, eigenlijk een soort filteren is. We horen wat bevestigt wat we al denken. We reageren op het beeld, niet op de persoon.
Er is nog een andere manier van luisteren — een manier waarbij je ontvangt wat er werkelijk is, zonder de filter van verwachtingen of angsten. Bij die manier van luisteren komt er rust. Niet door inspanning. Door te zien wat er is.
Meditatieve dialoog
Een van de vormen die dit onderzoek aanneemt is dialoog — geen debat, geen discussie, maar twee of meer mensen die samen naar iets kijken zonder van tevoren te weten waar dat toe leidt. Niemand probeert iemand te overtuigen. Niemand verdedigt een standpunt. De vraag is oprecht open.
Dit vereist dezelfde kwaliteit van aandacht als oefenen op de mat: geen agenda, geen defensieve houding, een bereidheid om niet te weten. Als dat aanwezig is, kan er iets worden gezien waar geen van beide personen alleen toe had kunnen komen.
Mukesh Gupta
In 2012 ontmoette ik Mukesh Gupta, wiens werk met de School for Self-Inquiry deze dimensie van de beoefening aanzienlijk heeft verdiept. Zijn benadering is geen methode. Het is een uitnodiging om direct te kijken — naar hoe het denken werkt, naar wat luisteren eigenlijk is, naar de aard van het bewustzijn dat ten grondslag ligt aan alle ervaring.
Waar hij op wijst en wat Tomita onthult via het lichaam op de mat zijn niet twee verschillende dingen. Ze komen samen.
"Diep luisteren is de poort naar die onvoorwaardelijke ruimte van zijn. Dit diep luisteren betekent volledig aanwezig zijn zonder enige weerstand."
— Mukesh Gupta schoolforselfinquiry.org
Voor iedereen die verder wil gaan in deze richting — door diep te kijken en te luisteren, meditatief te wandelen of samen in stilte te zitten — is meditative.be de juiste plek om verder te gaan.